Walrus

Wat voor dier is een walrus?
De walrus behoort tot de vinpotigen, net als zeehonden en zeeleeuwen. Hij leeft vooral in koude gebieden rond de Noordpool, waar hij veel tijd doorbrengt op zee-ijs en in ondiepe kustwateren.
Er bestaan twee hoofdgroepen:
-
de Atlantische walrus
-
de Pacifische walrus
Ze lijken sterk op elkaar, maar verschillen licht in grootte en leefgebied.
Uiterlijk
Walrussen zijn enorm:
-
Ze kunnen 3 tot 4 meter lang worden
-
Wegen soms meer dan 1.000 kilo
Hun huid is dik, rimpelig en meestal bruin tot roze. De kleur kan veranderen afhankelijk van lichaamstemperatuur (bij kouder weer worden ze bleker).
Slagtanden
-
De lange slagtanden zijn eigenlijk vergrote hoektanden
-
Zowel mannetjes als vrouwtjes hebben ze
-
Ze worden gebruikt om:
-
zich op het ijs omhoog te trekken
-
indruk te maken of te vechten
-
rangorde te bepalen
-
Snorharen (vibrissae)
-
Ze hebben extreem gevoelige snorharen
-
Daarmee voelen ze schelpdieren op de zeebodem
Gedrag
Walrussen zijn sociale dieren:
-
Ze leven vaak in grote groepen
-
Liggen dicht op elkaar op ijsplaten of stranden
-
Ze maken veel geluid: knorren, brullen, fluiten en klikken
Ondanks hun logge uiterlijk zijn ze:
-
uitstekende zwemmers
-
verrassend snel in het water
-
behendig op het ijs (voor hun formaat)
Voeding
Walrussen eten vooral:
-
schelpdieren (zoals mosselen en kokkels)
-
ook wormen, kreeftachtigen en soms kleine vissen
Ze:
-
duiken naar de zeebodem
-
wroeten met hun snuit in het zand
-
zuigen het vlees uit de schelp met sterke zuigkracht
Een walrus kan duizenden schelpdieren per dag eten.
Voortplanting
-
Paring gebeurt in het water
-
Mannetjes proberen vrouwtjes te imponeren met:
-
geluiden
-
grootte
-
slagtanden
-
De draagtijd is lang (ongeveer 15 maanden).
Meestal wordt er één jong geboren.
Een jong:
-
kan vrijwel meteen zwemmen
-
blijft jarenlang bij de moeder
-
leert langzaam zelf voedsel zoeken
Vijanden
Volwassen walrussen hebben weinig natuurlijke vijanden, maar:
-
ijsberen en orka's kunnen vooral jongen aanvallen
Hun grootte, groepsgedrag en slagtanden bieden veel bescherming.
Relatie met de mens
Historisch werden walrussen intensief bejaagd voor:
-
ivoor (slagtanden)
-
vet (olie)
-
huid
Tegenwoordig zijn veel populaties beschermd, maar ze blijven kwetsbaar door:
-
verlies van zee-ijs
-
verstoring door scheepvaart
-
klimaatverandering
Bijzonderheden
-
Walrussen kunnen lang hun adem inhouden (enkele minuten)
-
Ze rusten soms rechtop in het water
-
Hun vetlaag (blubber) beschermt tegen extreme kou
-
Ze kunnen er knuffelig uitzien, maar zijn gevaarlijk als ze zich bedreigd voelen
