Walrus

19-01-2026

Wat voor dier is een walrus?

De walrus behoort tot de vinpotigen, net als zeehonden en zeeleeuwen. Hij leeft vooral in koude gebieden rond de Noordpool, waar hij veel tijd doorbrengt op zee-ijs en in ondiepe kustwateren.

Er bestaan twee hoofdgroepen:

  • de Atlantische walrus

  • de Pacifische walrus

Ze lijken sterk op elkaar, maar verschillen licht in grootte en leefgebied.

Uiterlijk

Walrussen zijn enorm:

  • Ze kunnen 3 tot 4 meter lang worden

  • Wegen soms meer dan 1.000 kilo

Hun huid is dik, rimpelig en meestal bruin tot roze. De kleur kan veranderen afhankelijk van lichaamstemperatuur (bij kouder weer worden ze bleker).

Slagtanden

  • De lange slagtanden zijn eigenlijk vergrote hoektanden

  • Zowel mannetjes als vrouwtjes hebben ze

  • Ze worden gebruikt om:

    • zich op het ijs omhoog te trekken

    • indruk te maken of te vechten

    • rangorde te bepalen

Snorharen (vibrissae)

  • Ze hebben extreem gevoelige snorharen

  • Daarmee voelen ze schelpdieren op de zeebodem

Gedrag

Walrussen zijn sociale dieren:

  • Ze leven vaak in grote groepen

  • Liggen dicht op elkaar op ijsplaten of stranden

  • Ze maken veel geluid: knorren, brullen, fluiten en klikken

Ondanks hun logge uiterlijk zijn ze:

  • uitstekende zwemmers

  • verrassend snel in het water

  • behendig op het ijs (voor hun formaat)

Voeding

Walrussen eten vooral:

  • schelpdieren (zoals mosselen en kokkels)

  • ook wormen, kreeftachtigen en soms kleine vissen

Ze:

  1. duiken naar de zeebodem

  2. wroeten met hun snuit in het zand

  3. zuigen het vlees uit de schelp met sterke zuigkracht

Een walrus kan duizenden schelpdieren per dag eten.

Voortplanting

  • Paring gebeurt in het water

  • Mannetjes proberen vrouwtjes te imponeren met:

    • geluiden

    • grootte

    • slagtanden

De draagtijd is lang (ongeveer 15 maanden).
Meestal wordt er één jong geboren.

Een jong:

  • kan vrijwel meteen zwemmen

  • blijft jarenlang bij de moeder

  • leert langzaam zelf voedsel zoeken

Vijanden

Volwassen walrussen hebben weinig natuurlijke vijanden, maar:

  • ijsberen en orka's kunnen vooral jongen aanvallen

Hun grootte, groepsgedrag en slagtanden bieden veel bescherming.

Relatie met de mens

Historisch werden walrussen intensief bejaagd voor:

  • ivoor (slagtanden)

  • vet (olie)

  • huid

Tegenwoordig zijn veel populaties beschermd, maar ze blijven kwetsbaar door:

  • verlies van zee-ijs

  • verstoring door scheepvaart

  • klimaatverandering

Bijzonderheden

  • Walrussen kunnen lang hun adem inhouden (enkele minuten)

  • Ze rusten soms rechtop in het water

  • Hun vetlaag (blubber) beschermt tegen extreme kou

  • Ze kunnen er knuffelig uitzien, maar zijn gevaarlijk als ze zich bedreigd voelen

Share