Minkwalvis

De minkwalvis (in het Engels minke whale) is een van de kleinste en meest voorkomende baleinwalvissen ter wereld. Ondanks zijn relatief bescheiden formaat is het een krachtige, snelle en wijdverspreide walvissoort.

Algemene kenmerken

De minkwalvis behoort tot de vinvissen (familie Balaenopteridae), dezelfde familie als de blauwe vinvis en de gewone vinvis. Er zijn twee hoofdsoorten:

• de gewone minkwalvis (Balaenoptera acutorostrata)

• de antarctische minkwalvis (Balaenoptera bonaerensis)

Volwassen minkwalvissen worden gemiddeld 7 tot 10 meter lang en wegen ongeveer 5 tot 10 ton. Ze hebben een slank, gestroomlijnd lichaam, een puntige kop en een relatief kleine rugvin die ver naar achteren op het lichaam staat.

Uiterlijk

• Donkergrijze tot zwarte rug

• Lichtere, vaak witachtige buik

• Kenmerkende witte band op de borstvinnen (vooral bij de gewone minkwalvis)

• Baleinen in plaats van tanden, waarmee ze voedsel uit het water filteren

Hun uiterlijk is subtiel en minder "imposant" dan dat van grotere walvissen, maar biologisch gezien zijn ze zeer efficiënt gebouwd.

Gedrag

Minkwalvissen staan bekend als:

• Snel en wendbaar

• Meestal solitair (ze leven alleen of in kleine groepjes)

• Minder geneigd om te "springen" dan bultruggen, maar wel actieve zwemmers

• Nieuwsgierig, soms benaderen ze boten, maar ze blijven vaak op afstand

Ze blazen minder spectaculair dan grotere walvissen, waardoor ze moeilijker te spotten zijn.

Voedsel en jachttechniek

Minkwalvissen eten vooral:

• Krill

• Kleine vissen (zoals haring en zandspiering)

• Plankton

Ze gebruiken een techniek waarbij ze met open bek door scholen prooi zwemmen, water naar binnen zuigen en het vervolgens via hun baleinen weer naar buiten persen. Het voedsel blijft achter en wordt doorgeslikt.

Leefgebied en migratie

• Komt voor in alle oceanen van de wereld

• Zowel in koude poolwateren als in gematigde en tropische zeeën

• Veel populaties migreren seizoensgebonden:

  • Zomers naar koudere, voedselrijke wateren

  • Winters naar warmere wateren om te paren en jongen te krijgen

De antarctische minkwalvis leeft vooral rond Antarctica, terwijl de gewone minkwalvis ook in het noordelijk halfrond voorkomt.

Voortplanting

• Draagtijd: ongeveer 10 maanden

• Meestal één kalf per geboorte

• Kalveren zijn bij geboorte al zo'n 2,5 tot 3 meter lang

• Moeder en kalf blijven enkele maanden samen, waarbij het kalf wordt gezoogd

Intelligentie en communicatie

Minkwalvissen maken gebruik van:

• Lage geluiden en klikachtige tonen

• Geluid voor communicatie over afstand

• Mogelijk ook voor navigatie

Hun zang is minder complex en bekend dan die van bultruggen, maar ze communiceren wel degelijk actief.

Relatie met de mens

Historisch gezien zijn minkwalvissen:

• Bejaagd vanwege hun vlees en olie

• Tegenwoordig een van de meest bejaagde walvissoorten in landen waar commerciële walvisvaart nog bestaat

Tegelijkertijd zijn ze belangrijk voor:

• Walvissafari's

• Het mariene ecosysteem (ze helpen het evenwicht in voedselketens te bewaren)

Levensduur

Minkwalvissen kunnen 40 tot 50 jaar oud worden, mogelijk zelfs ouder onder gunstige omstandigheden.

Samenvattend

De minkwalvis is:

• Klein voor een walvis, maar biologisch zeer succesvol

• Wereldwijd verspreid

• Snel, slim en efficiënt

• Een sleutelsoort in veel oceaangebieden