Middelste Bontespecht

Uiterlijk

De middelste bonte specht is ongeveer zo groot als een grote bonte specht, maar iets compacter.

• Hij heeft een rood petje dat bij zowel mannetje als vrouwtje aanwezig is (bij veel andere spechten is dat alleen bij het mannetje zo).

• De buik is licht crème-kleurig met soms een rozige tint.

• De flankveren zijn duidelijk zwart-wit geband.

• Zijn snavel is relatief kort en zwak, wat invloed heeft op zijn manier van foerageren.

Gedrag

In tegenstelling tot veel andere spechten:

• roffelt hij nauwelijks. In plaats daarvan communiceert hij met zachte, nasale roepjes.

• Hij hakt weinig in hout, maar zoekt insecten door schors af te speuren, los te peuteren en kleine spleten te onderzoeken.

• Hij is vrij rustig en schuw, en laat zich niet snel zien.

Voedsel

Zijn dieet bestaat vooral uit:

• insecten en larven die onder boomschors leven

• spinnen en andere kleine ongewervelden

• in de winter en het vroege voorjaar ook zaden en noten, zoals eikels

Hij is sterk afhankelijk van oude bomen met ruwe schors, omdat daar zijn voedsel zit.

Leefgebied

De middelste bonte specht leeft voornamelijk in:

• oude loofbossen, vooral eikenbossen

• parken en landgoederen met oude bomen

Hij houdt van bossen met veel dood hout, dikke stammen en een open structuur. Moderne productiebossen zijn meestal ongeschikt voor hem.

Verspreiding

Deze specht komt voor in delen van:

• Midden- en Oost-Europa

• Zuid-Scandinavië

• In Nederland en België is hij zeldzaam, maar lokaal aanwezig waar geschikte oude bossen zijn behouden.

Voortplanting

• Het paar hakt samen een nestholte uit in zacht of deels rot hout.

• Het vrouwtje legt meestal 5–7 eieren.

• Beide ouders broeden en voeren de jongen.

• De jongen verlaten het nest na ongeveer drie weken.

Karakter en ecologische rol

De middelste bonte specht is een echte indicatorsoort: als hij ergens voorkomt, betekent dat meestal dat het bos gezond, oud en biodivers is. Zijn nestholtes worden later ook gebruikt door andere vogels en zelfs kleine zoogdieren.

Waarom hij bijzonder is

• Zeldzamer en minder luidruchtig dan andere spechten

• Sterk afhankelijk van oude, natuurlijke bossen

• Goed voorbeeld van hoe belangrijk bosbeheer is voor biodiversiteit