Kolblei

Uiterlijk

De kolblei heeft een hoog en sterk zijdelings afgeplat lichaam. Zijn kleur is meestal zilverachtig tot lichtgrijs, met soms een iets donkerdere rug. De vinnen zijn overwegend grijzig, soms met een lichte roodachtige tint. De ogen zijn relatief groot en liggen vrij hoog op de kop.
Een opvallend kenmerk is dat de kolblei vaak korter en ronder oogt dan een brasem, met een wat "gedrongen" lichaamsvorm.

Grootte

Kolbleien blijven meestal vrij klein. De meeste exemplaren worden 15 tot 25 centimeter lang, al kunnen ze in goede omstandigheden iets groter worden. Ze zijn daardoor geen echte "trofeevis", maar wel heel algemeen.

Leefgebied

Je vindt kolblei in langzaam stromend of stilstaand water:

• rivieren met weinig stroming

• meren en plassen

• kanalen en vaarten

Ze houden van water met een zachte bodem (slib of zand) en voldoende voedsel. Vaak zwemmen ze in scholen, vooral als ze jong zijn.

Voedsel

De kolblei is een alleseter, maar leeft vooral van klein voedsel:

• insectenlarven

• kleine kreeftachtigen

• wormpjes

• plantaardig materiaal en algen

Ze zoeken hun voedsel meestal dicht bij de bodem, maar kunnen ook in de middenlaag van het water foerageren.

Gedrag

Kolbleien zijn actieve en sociale vissen. Ze leven vaak in groepen, wat bescherming biedt tegen roofvissen. Ze zijn niet bijzonder schuw en passen zich makkelijk aan verschillende omstandigheden aan, waardoor ze in veel wateren talrijk zijn.

Voortplanting

In het voorjaar en de vroege zomer trekken kolbleien naar ondiepe, begroeide zones om te paaien. De eitjes worden afgezet op waterplanten of andere ondergronden. De voortplanting verloopt meestal succesvol, wat verklaart waarom de soort zo wijdverbreid is.

Rol in het ecosysteem

De kolblei speelt een belangrijke rol als schakel in de voedselketen. Hij eet kleine ongewervelden en dient zelf als prooi voor grotere vissen zoals snoek, snoekbaars en roofblei, maar ook voor vogels.

Voor sportvissers

Voor sportvissers is de kolblei een veelgevangen bijvangst. Hij bijt snel en is daardoor populair bij beginnende vissers. Hoewel hij niet bekendstaat als culinair hoogtepunt vanwege de vele graten, wordt hij soms wel gegeten.